Παιδοχειρουργικό-Παιδοουρολογικό Ιατρείο

Τι σημαίνει υποσπαδίας;

Είναι σύνθετη ελληνική λέξη προερχόμενη από τα συνθετικά "υπό" και την αρχαία  λέξη σπαδή που σημαίνει άνοιγμα, στόμιο. Κυριολεκτικά λοιπόν υποσπαδίας σημαίνει "στόμιο από κάτω". Είναι μια συγγενής πάθηση η παρουσία της οποίας σχετίζεται με την μη σωστή εμβρυολογική ανάπτυξη της ουρήθρας της βαλάνου και της ακροποσθίας.

• Το στόμιο της ουρήθρας είναι σε λάθος θέση. 

 Φυσιολογικά το στόμιο της ουρήθρας στα αγόρια είναι στην κορυφή της βαλάνου. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως στα νεογέννητα αγόρια παρατηρούμε ότι το στόμιο της ουρήθρας αντί να βρίσκεται στην φυσιολογική του θέση βρίσκεται στην κάτω πλευρά της βαλάνου. Μπορεί επίσης να το δούμε ακόμα και στην κάτω πλευρά του πέους σε άλλοτε άλλο ύψος ή ακόμα και στο όσχεο ή στο περίνεο στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, δίνοντας έτσι μια αφύσικη πολλές φορές εμφάνιση στην περιοχή (Σχ.2) 

• Η ακροποσθία είναι ατελώς σχηματισμένη. 

Η αφύσικη εμφάνιση εντείνεται επίσης από το γεγονός ότι (το τελικό τμήμα δέρματος που καλύπτει το πέος) παρουσιάζει σημαντικό, πολλές φορές έλλειμμα αφήνοντας την βάλανο ακάλυπτη (Σχ.2)

• Υπἀρχει συχνά κάμψη του πέους.

 Ένα άλλο σημαντικό ανατομικό γνώρισμα που μπορεί να συνοδεύει τον υποσπαδία είναι αυτό που αποκαλείται χορδή και συνίσταται στην κάμψη του πέους προς τα μπρος. Φυσιολογικά στα περισσότερα αγόρια το πέος όταν είναι σε στύση κάμπτεται ελαφρά προς την κοιλιά. Στον υποσπαδία συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το πέος κάμπτεται σε άλλοτε άλλο βαθμό προς τα κάτω.

 Τα λειτουργικά προβλήματα που προκαλούνται από την παρουσία του υποσπαδία  είναι αφ ενός η εκτροπή του ρεύματος των ούρων προς τα κάτω, έτσι ώστε το παιδί να "βρέχει τα παπούτσια του" ενώ στις πολύ σοβαρές περιπτώσεις να υπάρχει αδυναμία φυσιολογικής τεκνοποίησης, δεδομένου ότι το σπέρμα δεν μπορεί να εισέλθει στον κόλπο λόγω μεγάλης εκτοπίας του στομίου της ουρήθρας, αλλά και να καταστεί δύσκολη η σεξουαλική πράξη λόγω σοβαρότατης κάμψης του πέους (Είναι προφανές ότι κάποια από τα πιο πάνω λειτουργικά προβλήματα αφορούν την ενήλικη ζωή). Πρέπει επίσης πάντα να λαμβάνεται υπ όψη και ο αισθητικός παράγοντας και πόσο  μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογική ωρίμανση  του παιδιού.

Η συχνότητα εμφάνισης του υποσπαδία θεωρείται σήμερα ότι είναι 1/150 γεννήσεις αγοριών και όχι 1/300 γεννήσεις όπως αναφέρεται σε παλαιότερες έρευνες. Φαίνεται ότι διάφοροι παράγοντες, αποτελέσματα της σύγχρονης τεχνολογικής ανάπτυξης, συμβάλλουν αρνητικά στη φυσιολογική εμβρυική ωρίμανση του πέους.

Η θεραπεία του υποσπαδία είναι χειρουργική. Οι επεμβάσεις που γίνονται συνίστανται στην προσπάθεια να αποκατασταθεί το τμήμα της ουρήθρας που λείπει έτσι ώστε το στόμιο της  να έρθει στην φυσιολογική του θέση και να διορθωθεί η κάμψη τους πέους. Για την αποκατάσταση της ουρήθρας μπορεί να χρησιμοποιηθεί το δέρμα της κάτω επιφάνειας του πέους (Τεχνικές Tierch-Duplay, Mathieu, Snodgrass) αγγειούμενα τμήματα δέρματος από την ἐσω επιφάνεια  της ακροποσθίας (Τεχνικές  Onlay island flap, Duckett) συνδυασμός και των δύο (Τεχνική Koyonagi) ελύθερα μοσχεύματα είτε από δέρμα της ακοροποσθίας είτε από βλεννογόνο στόματος (Τεχνική Bracha). Είναι γεγονός ότι για την χειρουργική αποκατάσταση των διαφόρων μορφών υποσπαδία έχουν προταθεί και χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς πάνω από 300 διαφορετικές επεμβάσεις.  Οι τεχνικές που αναφέρονται εδώ απηχούν τις προτιμήσεις του συγγραφέα  με βάση το ποιες τεχνικές έχει χρησιμοποιήσει ως τώρα, αλλά είναι επίσης και σε ευρεία χρήση από τους περισσότερους χειρουργούς του υποσπαδία. Η παρούσα άποψή μου είναι ότι οι τεχνικές Snodgrass, Koyonagi, Bracha είναι οι καλύτερες για την αντιμετώπιση όλων των μορφών από τις πιο ήπιες μέχρι τις πιο σοβαρές αλλά και για τις περιπτώσεις που απαιτείται επανεγχείρηση.

Στις πολύ απλές περιπτώσεις το παιδί μπορεί να χρειαστεί να μείνει στο νοσοκομείο μόνο μερικές ώρες. Αλλά στις πιο σοβαρές μπορεί να χρειαστεί παραμονή στο νοσοκομείο έως και 3-4 ημέρες. 

Από την σύντομη αυτή παρουσίαση του προβλήματος που λέγεται υποσπαδίας γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για μια πάθηση με πολύ ευρύ φάσμα. Μπορεί να πρόκειται για μια απλή περίπτωση όπου να μην απαιτείται να γίνει οποιαδήποτε επέμβαση όταν δεν επηρεάζεται η λειτουργικότητα και η φυσιολογική εμφάνιση του πέους, έως και πολύ σοβαρές περιπτώσεις όπου η χειρουργική αποκατάσταση θεωρείται επιβεβλημένη άλλα μερικές φορές και ιδιαίτερα προβληματική. Με ανάλογο τρόπο κυμαίνονται και τα ποσοστά επιτυχίας των επεμβάσεων. Από 99% στις απλές περιπτώσεις έως και περιπτώσεις όπου το ποσοστό επιτυχίας είναι δύσκολο για την πρώτη επέμβαση να ξεπεράσει το 50-60%. Οι συνηθισμένες επιπλοκές της χειρουργικής του υποσπαδία είναι:

•     Δημιουργία συριγγίου.

•     Δημιουργία στένωσης του στομίου ή του σώματος της ουρήθρας.

•     Δημιουργία εκκολπώματος της ουρήθρας.

•     Διάσπαση της βαλάνου.