Παιδοχειρουργικό-Παιδοουρολογικό Ιατρείο

                           Ομφαλοκήλη

Από: Άγγελος Μαράντος,  7 Μαρτίου 2012


Η ομφαλοκήλη είναι μια σχετικά συχνή πάθηση στα παιδιά αλλά και η μοναδική από τις κήλες της παιδικής ηλικίας που έχει αρκετά καλές πιθανότητες να αυτοϊαθεί.

Η παρουσία της γίνεται αντιληπτή σχεδόν πάντα από τις πρώτες μέρες της γέννησης, και έχει την μορφή ενός εξογκώματος ακριβώς εκεί που θάπρεπε να είναι ο ομφαλός του παιδιού. Το εξόγκωμα αυτό οφείλεται στην παρουσία ενός ελλείματος του κοιλιακού τοιχώματος που βρίσκεται ακριβώς κάτω απο το δέρμα, και επιτρέπει στο έντερο του παιδιού να περνάει μέσα από αυτό και να πιέζει το δέρμα.

 Σπάνια οι ομφαλοκήλες δημιουργούν ιδιαίτερα προβλήματα. Κατά κανόνα οι πιο πολλές απο αυτές θα έχουν κλείσει τελείως μέχρι την ηλικία των 5 ετών χωρίς να έχουν δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα, εκτός ίσως από την αισθητική αντίληψη για το πως πρέπει να είναι ο ομφαλός.

Το μέγεθος μιας ομφαλοκήλης ποικίλει. Μπορεί να είναι στο μέγεθος ενός ρεβυθιού,αλλά μπορεί να δίνει την εντύπωση και ενός μικρού μανταρινιού. Οι μεγαλύτερες κήλες είναι αυτές που θα υποχωρήσουν πιο δύσκολα και πιθανόν να χρειαστεί να αντιμετωπιστούν χειρουργικά. Ειδική προσοχή επίσης χρειάζεται στις ομφαλοκήλες που έχουν ένα κάπως ειδικό σχήμα και αναφέρονται στην διεθνή βιβλιογραφία σαν κήλες "δίκην τουρκικού σκούφου" μια και έχει παρατηρηθεί ότι αυτές είναι που παρουσιάζουν ιδιαίτερο πρόβλημα στο να κλείσουν από μόνες τους.

Το πρόβλημα που υπάρχει με όλες τις κήλες είναι αυτό της πιθανής περίσφιγξης. Να σφηνώσει δηλαδή το τμήμα του εντέρου που περνάει μέσα από το έλλειμα του κοιλιακού τοιχώματος και να μην μπορεί να επιστρέψει πίσω στην κοιλότητα της κοιλιάς όπως γίνεται συνήθως.

Αυτό συμβαίνει πάντα ξαφνικά και αποτελεί εν δυνάμει επικίνδυνη κατάσταση αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Παρ όλα αυτά η περίσφιγξη στις ομφαλοκήλες αποτελεί μια ιδιαίτερα σπάνια κατάσταση, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στις βουβωνοκήλες.