Πότε είναι απαραίτητη η ακτινογραφία στα παιδιά; (x-ray)
Πότε είναι απαραίτητη η ακτινογραφία στο παιδί
Γνωρίζουμε ότι σε καθημερινή βάση ερχόμαστε σε επαφή με πολλών ειδών ακτινοβολίες. Την ηλιακή με το υπεριώδες ζημιογόνο φάσμα της, τη κοσμική, την ενδογενή από έκλυση ραδονίου και τέλος την ακτινοβολία που προκύπτει από την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας όπως την ηλεκτρομαγνητική, τα μικροκύματα, τη ραδιενέργεια.
Τα παιδιά λόγω της μικρής τους μάζας και της παρουσίας μεγάλου αριθμού ανώριμων κυττάρων σε ανάπτυξη είναι δέκα φορές πιο ευαίσθητα στην ίδια δόση ακτινοβολίας συγκριτικά με έναν ενήλικα.
Η δόση της ακτινοβολίας κάθε φορά που εκτίθεται σε αυτή ο οργανισμός είναι αθροιστική.
Ενδεικτικά : σε μια ακτινογραφία θώρακος η δόση που παίρνει ο οργανισμός είναι 0.02mSv που ισοδυναμεί με 2ημέρες έκθεση στην κοσμική ακτινοβολία. Στην ακτινογραφία κρανίου η δόση είναι 0.03mSv που ισοδυναμεί με έκθεση 3ημέρες στη κοσμική ακτινοβολία.
Στην αξονική τομογραφία άνω-κάτω κοιλίας η δόση είναι 22mSv που ισοδυναμεί σε 2677ημέρες ήτοι 7.3έτη έκθεσης στη κοσμική ακτινοβολία.
Είμαστε υποχρεωμένοι λοιπόν τόσο οι γονείς όσο και εμείς οι ιατροί να προφυλάσσουμε τα παιδιά από την αναίτια έκθεση στην ακτινοβολία.
Να επιτρέπουμε την εκτέλεση των ακτινογραφιών όταν είναι αναγκαίο και εφόσον η κλινική εξέταση γίνεται λεπτομερώς από τον ειδικό θεράποντα ιατρό. Άλλωστε σε πολλές περιπτώσεις το υπερηχογράφημα αντικαθιστά τον ακτινολογικό έλεγχο.
Η ακτινογραφία κρανίου δεν είναι απαραίτητη σε κάθε κάκωση της κεφαλής αλλά όταν η κλινική εξέταση από τον χειρουργό ή το νευροχειρουργό το επιβάλλει. Θα συνεχίσουμε τον έλεγχο με αξονική τομογραφία όταν το θεωρεί αναγκαίο ο θεράπων ιατρός. Το υπερηχογράφημα εγκεφάλου στα νεογνά και στα βρέφη θα βοηθήσει σε αρκετές περιπτώσεις ώστε να αποκλείσουμε βλάβες από τον εγκέφαλο (αιματώματα) αποφεύγοντας έτσι την έκθεση στην ακτινοβολία.
Παρόμοια αντιμετώπιση θα πρέπει να έχουμε και στις κακώσεις του μυοσκελετικού συστήματος, όπου οι αντίστοιχες ακτινογραφίες θα πρέπει να εκτελούνται μετά την ανάλογη υπόδειξη του θεράποντος ορθοπεδικού.
Η ακτινογραφία θώρακος θα πρέπει να εκτελείται μόνο εφόσον υπάρχουν ευρήματα στη κλινική εξέταση του αναπνευστικού συστήματος. Στα παιδιά εκτελείται αρχικώς μόνο η προσθιοπίσθια λήψη (σε αντίθεση με τους ενήλικες που γίνονται μαζί η οπισθοπρόσθια και η πλάγια λήψη).
Σε υποψία πνευμονίας η ακτινογραφία θώρακος θα πρέπει να γίνεται μετά το πρώτο 24ωρο πυρετού για να αυξηθούν οι πιθανότητες να υπάρχουν ακτινολογικά ευρήματα. Η επανάληψη της ακτινογραφίας θώρακος ενδείκνυται μόνο όταν δεν υποχωρούν τα συμπτώματα. Το υπερηχογράφημα θα συμβάλλει στην ανάδειξη τυχόν υπεζωκοτικής συλλογής (υγρού που περιβάλλει το πνεύμονα) που συχνά συνοδεύει τις πνευμονίες και στη μετέπειτα εξέλιξη αυτής.
Η διερύνηση παθήσεων από το πεπτικό σύστημα απαιτεί ακτινολογικό έλεγχο όταν υπάρχουν σοβαρές υποψίες συγγενών ανωμαλιών από τον οισοφάγο, το στόμαχο και το έντερο οι οποίες εκδηλώνονται στα νεογνά, στα βρέφη και στα παιδιά με εμέτους ή δυσκοιλιότητα.
Για τη διάγνωση παθήσεων από το ουροποιητικό σύστημα η εφαρμογή του υπερηχογραφήματος έχει σημαντικά περιορίσει τον ακτινολογικό έλεγχο. Είναι αναγκαία όμως η ακτινογραφία για να αναδείξουμε τη κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση και άλλες συγγενείς ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος.
Σεβόμενοι τα όρια της ακτινοπροστασίας και την αναγκαιότητα των ακτινολογικών εξετάσεων κατά περίσταση , οι κλινικοί ιατροί σε συνεργασία με τους ακτινολόγους προτείνουν τις κατάλληλες μεθόδους. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από του γονείς-συνοδούς οι οποίοι για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία πρέπει να απευθύνονται στους ειδικούς.
Date
Menu
Αναζήτηση στο Site
Αναζήτηση στο Site
Αναζήτηση
Loading
Αναζήτηση Google
Αναζήτηση Google